گذشته ها...

امشب آهنگ های قدیمیم رو نشستم گوش کردیم ، یاد گذشته ها افتادم ، گذشته های دور...چی بودم چه فکرهایی داشتم. اون همه اشتباه. حتی تا همین یک سال پیش هم پر اشتباه بودم. اگه به آرشیو ماه های اول وبلاگم سر بزنید و بخونید ، میتونید بفهمید چه حال و اوضاعی داشتم... پر از نگرانی ، تشویش.

توی یه اشتباه محض زندگی میکردم ، حدود دوسال !!! ولی خلاص شدم اما عذاب وجدانش همیشه تا ابد باهام میمونه ، تا ابد...

یه نفر باعث شد مسیر زندگیم عوض بشه ، یه نفر که خیلی خاص بود و هست ( الان که دارم درموردش مینویسم چشمام پر اشک شده...)

خدا رو میشناختم اما اون باعث شد تا خدا رو درک کنم ، از تغییر نترسم ، زندگیم به حالت عادی بگرده ، احساس عذاب وجدانم کم بشه ، من رو با دنیایی از ادبیات عرفانی آشنا کرد ، با سعدی ، عطار ، بوسعید و به قول خودش قرآن آرام جان ( شیفته ی بوسعید ، عطار و سعدی یار همیشگی و قرآن آرام جان )

و بعد از این آشنایی ، جان ما بر آتش سودا نهاد....

+ نوشته شده در چهارشنبه سوم خرداد ۱۳۹۶ساعت 23:21 توسط میم |